Christoffel Johannes (Kees) Scherer 1920-1993

1920
Kees Scherer werd op 16 april 1920 geboren op de Lijnbaansgracht in de Amsterdamse Jordaan. Zijn vader Theo Scherer was havenarbeider en een socialist van het eerste uur, zijn moeder Wilhelmina Koster kwam uit het Zeeuwse Wemeldinge en prikkelde zijn fantasie met haar verhalen over het wijde groene land en de roep van de zee.
In zijn jonge jaren was een Agfaboxje zijn kostbaarste bezit en werd fotografie zijn hobby. Die jeugdliefde werd de grondslag voor een leven geheel gewijd aan de bemeestering van het beeld.

1945
Kees Scherer heeft de beginselen van de fotografie geleerd van Nico Zomer. Na de bevrijding startte hij als freelance-fotograaf bij kranten en tijdschriften en vocht zich een weg naar de top van de fotojournalistiek. Onder meer met spraakmakende reportages over de mijnramp in Marcinelle (1956), de watersnoodramp (1953) en de Hongaarse opstand (1956).

1955
Samen met vriend en collega Bram Wisman van de Arbeiderspers nam hij in 1955 het initiatief tot de oprichting van World Press Photo, inmiddels uitgegroeid tot ´s werelds meest gezaghebbende fotomanifestatie, waaraan jaarlijks ruim 15.000 beroepsfotografen uit bijna 70 landen deelnemen.

1955-1985
Zo ontwikkelde Kees Scherer zich al doende tot een wereldverkennend fotojournalist, die al reizend over de globe voor de lezers van Nederlandse publieksbladen de ramen wijd opengooide. Hij publiceerde jarenlang in Margriet en Avenue en behoorde tot de generatie fotografen die reportagefotografie toegankelijk maakte voor een breed publiek. Hij bezocht de Verenigde Staten, het Verre Oosten, Mexico en Israël, maar ook vrijwel alle landen van Europa.

Kees Scherer heeft samengewerkt met schrijvers als Ed Hoornik, Max Dendermonde, Bert Schierbeek en Evert Werkman. Hij maakte veel reisreportages met de journalisten Ruud H.M. Kok, Peter Lichtenauer en met Peter van der Velde, die hij als jong fotograaf in dienst nam. Deze samenwerking zou tot 1974 duren

Zijn oeuvre is indrukwekkend. Naast reportages verzorgde hij de fotografie van een groot aantal kalenders en tal van fotoboeken. In Nederland alleen al verschenen er ruim twintig publicaties. Daarnaast creëerde hij voor Uitgeverij Elsevier een prachtige serie boeken “Kijk op…..’, die stedelijke schoonheid en de natuurpracht van de Nederlandse provincies in beeld bracht.
Hoe groot zijn honger naar nieuwe oorden en landen ook was, altijd kwam hij terug naar Nederland, vol heimwee naar het land achter de dijken en naar zijn stad Amsterdam.

Zijn geboortestad Amsterdam kreeg een warme plek in zijn hart en een ruime plaats in zijn archief.
“In dit deel van zijn fotografische oeuvre’, schrijft Rijksconservator drs. Mattie Boom, “overheerst de fascinatie voor de werking van het licht in de foto. Lichtschakeringen en tegenlicht domineren. Het is een vaststelling van de aard der dingen, die op afstand, zonder pointe en in resultaat meer poëtisch dan anekdotisch. Scherers gedrevenheid lag niet zozeer bij inhoud en onderwerp van de documentaire fotografie, alswel bij de consequente verkenning en exploitatie van het medium fotografie’.

Parijs was de tweede grote liefde van de Amsterdamse fotograaf. Gedurende vele jaren trok hij telkens weer naar de stad, die in de naoorlogse jaren het symbool was van de nieuwe wereld en het avontuur.

1966
Een reis naar Sardinië werd Kees in juli 1966 bijna fataal. Vanuit een hinderlaag werd hij door zes bandieten beschoten. Met een schotwond wist hij per auto te ontkomen en hevig bloedend door de ruige bergen en langs ravijnen de bewoonde wereld te bereiken. Drie weken lang verbleef Kees in een ziekenhuis, zwaar bewaakt door een politiemacht naast zijn bed.

1977
Met zijn omvangrijke archief en camera´s verhuisde Kees Scherer in 1977 naar Heerde in het op de noordoostelijke deel van de Veluwe. Maar in 1983 verliet hij Heerde en vestigde hij zich in het Noordhollandse Medemblik. Aan de haven bij het water, dat een grote aantrekkingskracht op hem had. De grote zeilvaart was zijn hobby. Hij bezat een indrukwekkende nautische verzameling waaronder de kostbare wereldatlas van J. Blaeu en een anderhalve meter hoge replica van een Engelse driemaster.

1985
Het boek ‘Zuiderzee, dood water, nieuw leven´ was een lang gekoesterde droom die werd waar gemaakt dank zij de steun van zijn vriend en uitgever Henk Schuurmans.
Op 18 oktober 1985, de dag van de verschijning van zijn boek werd Kees Scherer getroffen door een herseninfarct.
Sindsdien was spreken, schrijven en fotograferen onmogelijk. Hij werd opgenomen in Het Zonnehuis in Amstelveen, waar hij op 19 januari 1993 overleed.